OECD სკოლაში ხშირი გაცდენის შესამცირებლად ადრეულ დახმარებას ურჩევს ქვეყნებს

OECD-მ გამოაქვეყნა ანგარიში „Every Day Counts“, რომელიც სკოლაში დასწრების პრობლემებსა და მათ შემცირების გზებს იკვლევს. დოკუმენტი აერთიანებს წევრი ქვეყნების პოლიტიკის მიმოხილვას, აკადემიურ კვლევებსა და საერთაშორისო შეფასებების მონაცემებს. ავტორები ხაზს უსვამენ, რომ ხშირი გაცდენა ცალკეული მოსწავლის დისციპლინის პრობლემა არ არის და თითქმის ყველა განათლების სისტემას ეხება.

ანგარიშში გაცდენა ფართო მნიშვნელობით არის გამოყენებული და მოიცავს როგორც ხანგრძლივ არყოფნას, ისე დაგვიანებასა და გაკვეთილების ნაწილობრივ გამოტოვებას. მიზეზები ერთმანეთისგან განსხვავდება: ჯანმრთელობისა და ფსიქიკური კეთილდღეობის სირთულეები, ბულინგი, ოჯახური მდგომარეობა, ტრანსპორტი, სწავლის სირთულე ან სკოლასთან კავშირის დაკარგვა. ამიტომ ერთი საერთო სანქცია ყველა შემთხვევას ვერ პასუხობს.

OECD-ის მიხედვით, გაცდენების დაგროვება ზრდის სწავლის ჩამორჩენის, საშუალო განათლების დაუსრულებლობისა და შემდგომ განათლებაში ვერგადასვლის რისკს. შედეგი მხოლოდ ნიშნებში არ ჩანს: მოსწავლე კარგავს თანატოლებთან და მასწავლებლებთან ურთიერთობას, ხოლო სკოლაში დაბრუნება ყოველი გამოტოვებული დღის შემდეგ რთულდება. პრობლემის გვიან აღმოჩენა დახმარების ხარჯსაც ზრდის.

ანგარიში ქვეყნებს ურჩევს, შექმნან ერთიანი და გასაგები მონაცემები დასწრების შესახებ. სკოლამ უნდა იცოდეს არა მხოლოდ გაცდენების რაოდენობა, არამედ მათი განმეორების ფორმა და მიზეზი. ადრეული გაფრთხილების სისტემა მასწავლებელს, სკოლის ხელმძღვანელსა და სოციალურ მომსახურებას საშუალებას აძლევს, ოჯახს მანამდე დაუკავშირდნენ, სანამ არყოფნა ხანგრძლივ პრობლემად გადაიქცევა.

OECD ხაზს უსვამს, რომ დახმარება გაცდენის კონკრეტულ მიზეზს უნდა პასუხობდეს. ამისთვის საჭიროა სკოლების, ოჯახების, ჯანმრთელობისა და სოციალური მომსახურებების თანამშრომლობა, ასევე სწავლებაში დაბრუნებაზე მორგებული მხარდაჭერა. მკაცრ სანქციებს შეიძლება მოკლევადიანი შედეგი ჰქონდეს, მაგრამ მხარდაჭერის გარეშე ისინი გაცდენას ხანგრძლივად ვერ ამცირებს.

ანგარიშის პრაქტიკული მნიშვნელობა ადრეულ რეაგირებაშია. დასწრების მონიტორინგი ეფექტიანია მაშინ, როცა მონაცემი პრობლემის დროულ გამოვლენას, დახმარების შეთავაზებასა და მიღებული შედეგის შეფასებას ემსახურება. OECD ქვეყნებს ასევე ურჩევს, გააძლიერონ სკოლების შესაძლებლობები და მთელ სისტემაში შეაფასონ, რომელი მიდგომა აუმჯობესებს დასწრებას.

მოკლე შეჯამება: OECD სკოლაში გაცდენას მრავალმიზეზიან სისტემურ პრობლემად განიხილავს და მხოლოდ დასჯაზე დაფუძნებულ მიდგომას არასაკმარისად მიიჩნევს. ეფექტიანი პასუხი მოითხოვს სანდო მონაცემებს, ადრეულ გამოვლენას, ოჯახთან თანამშრომლობასა და მოსწავლის საჭიროებაზე მორგებულ დახმარებას. საბოლოო მიზანი სკოლაში დაბრუნება და სწავლის გაგრძელებაა.