OPEC+ აგვისტოში მეტ ნავთობს გამოუშვებს — 188,000 ბარელი ფასსა და ბაზრის წილს შორის

OPEC+-ის შვიდმა ქვეყანამ აგვისტოში ნავთობის საერთო წარმოების სამიზნის დღეში 188,000 ბარელით გაზრდა გადაწყვიტა. ეს ზედიზედ მეხუთე თვე იყო, როცა ალიანსის წევრებმა მიწოდების ზრდას მხარი დაუჭირეს. გადაწყვეტილებაში მონაწილეობდნენ საუდის არაბეთი, რუსეთი, ერაყი, ქუვეითი, ყაზახეთი, ალჟირი და ომანი.

OPEC+ არის ნავთობის ექსპორტიორი ქვეყნების ორგანიზაციისა და მასთან პარტნიორი მწარმოებლების ალიანსი. ისინი წარმოების მიზნებს ათანხმებენ, რადგან მიწოდების მოცულობა მსოფლიო ფასზე ძლიერ მოქმედებს. მეტი ნავთობი, სხვა პირობების უცვლელობისას, ფასს ამცირებს; შემცირებული წარმოება კი ფასის მხარდაჭერას ცდილობს. ამიტომ ალიანსის გადაწყვეტილება საწვავის, ტრანსპორტისა და მრავალი საქონლის ფასში გადადის.

188,000 ბარელი მსოფლიო ყოველდღიურ მოთხოვნასთან შედარებით მცირე მოცულობაა და გამოცხადებული სამიზნე რეალურ დამატებით მიწოდებას ყოველთვის არ უდრის. ზოგ ქვეყანას ტექნიკური შესაძლებლობა ან ინფრასტრუქტურა არ ჰყოფნის, ზოგს კი ომი, სანქცია ან დაზიანებული ობიექტი ზღუდავს. ამიტომ ბაზარი ოფიციალურ კვოტასთან ერთად ექსპორტსა და ტანკერების მოძრაობასაც ამოწმებს.

გადაწყვეტილების დროს Brent-ის ფასი დაახლოებით 72 დოლართან იყო, ახლოს იმ ნიშნულთან, რომელიც აშშ-ისა და ისრაელის ირანთან ომამდე ფიქსირდებოდა. დაბალმა ფასმა მომხმარებელს საწვავზე შვება მისცა, მაგრამ ნავთობექსპორტიორ ქვეყნებს შემოსავალი შეუმცირა. ალიანსმა განაცხადა, რომ ბაზრის პირობებს მუდმივად დააკვირდებოდა და ფრთხილ მიდგომას შეინარჩუნებდა.

მიწოდების ზრდას პოლიტიკურ-ეკონომიკური მიზანიც აქვს. საუდის არაბეთსა და სხვა მწარმოებლებს სურთ ბაზრის წილი დაიბრუნონ კონკურენტი ამერიკული და სხვა არა-OPEC მწარმოებლებისგან. ამავე დროს ძალიან დაბალმა ფასმა მათი ბიუჯეტები შეიძლება დააზიანოს. ამიტომ არჩევანი მხოლოდ „მეტი გაყიდვა“ არ არის — ქვეყანამ მოცულობასა და თითო ბარელზე მიღებულ ფასს შორის ბალანსი უნდა იპოვოს.

მოკლე შეჯამება: OPEC+-მა ბაზარს ზომიერი დამატებითი მიწოდება შესთავაზა, მაგრამ შედეგს ოფიციალური სამიზნე მარტო ვერ განსაზღვრავს. რეალური წარმოება, ირანის გარშემო უსაფრთხოება, გლობალური მოთხოვნა და მარაგები ერთად გადაწყვეტს საწვავის ფასს. მომხმარებლისთვის გადაწყვეტილება შესაძლო შვებაა; მწარმოებლისთვის კი შემოსავლისა და ბაზრის წილის რთული გაცვლაა.