Bank of America-ს სტრატეგი ნაღდ ფულში დარჩენის რისკზე საუბრობს

BofA Securities-ის აშშ-ის აქციებისა და რაოდენობრივი სტრატეგიის ხელმძღვანელი სავიტა სუბრამანიანი ინვესტორებს აფრთხილებს, რომ ნაღდ ფულში დიდი ხნით დარჩენას თავისი ფასი აქვს. მისი მთავარი არგუმენტია, რომ ინფლაციის გათვალისწინების შემდეგ ფულზე მიღებული რეალური შემოსავალი შეიძლება მცირე იყოს, მაშინ როცა ბაზრის სხვა ნაწილები უფრო მაღალ გრძელვადიან უკუგებას სთავაზობს.

რეალური უკუგება არის ის, რაც შემოსავალს ინფლაციის გამოკლების შემდეგ რჩება. მაგალითად, თუ დანაზოგი 4%-ს გამოიმუშავებს, მაგრამ ფასები 3%-ით იზრდება, მსყიდველუნარიანობის რეალური ზრდა მხოლოდ დაახლოებით 1%-ია. ეს განმარტება მნიშვნელოვანია, რადგან ანგარიშზე თანხის ნომინალური მატება ყოველთვის არ ნიშნავს, რომ ადამიანი რეალურად უფრო მეტის ყიდვას შეძლებს.

სუბრამანიანის შეფასება არ ნიშნავს, რომ ყველა ინვესტორმა ნაღდი ფული დაუყოვნებლივ აქციებში უნდა გადაიტანოს. ყოველდღიური ხარჯების, საგანგებო შემთხვევისა და ახლო მომავალში დაგეგმილი შენაძენებისთვის ლიკვიდური რეზერვი აუცილებელია. გაფრთხილება უფრო იმ ზედმეტ თანხას ეხება, რომელსაც ადამიანი წლების განმავლობაში მხოლოდ უსაფრთხოების განცდის გამო ინახავს და ზრდის შესაძლებლობას კარგავს.

ნაღდი ფულის კიდევ ერთი ფარული ხარჯი შესაძლებლობის დაკარგვაა. ბაზრის ზრდის საუკეთესო დღეები ხშირად მოულოდნელად მოდის და სრულად გასვლის შემდეგ სწორი დაბრუნების დროის პოვნა რთულია. მეორე მხრივ, აქცია მოკლე პერიოდში მკვეთრად შეიძლება დაეცეს. ამიტომ არჩევანი „ყველაფერი ფულში“ და „ყველაფერი აქციაში“ შორის არ უნდა იყოს; განაწილება მიზნისა და ვადის მიხედვით კეთდება.

Value აქცია შედარებით დაბალ ფასად შეფასებულ კომპანიას ნიშნავს, მაგრამ იაფი ფასი ხარისხის გარანტია არ არის. ზოგი ბიზნესი იმიტომ არის იაფი, რომ მოგება მართლაც უარესდება. ინვესტორმა უნდა შეამოწმოს ფულადი ნაკადი, ვალი, კონკურენტული პოზიცია და ის, დროებითი პრობლემაა თუ ბიზნესმოდელის მუდმივი შესუსტება. მხოლოდ სექტორის იარლიყი საკმარისი არაა.

მოკლე შეჯამება: BofA-ს გაფრთხილება სწორად უნდა წავიკითხოთ — ნაღდი ფული უსაფრთხო ნომინალურ ღირებულებას ინარჩუნებს, მაგრამ ინფლაციისა და დაკარგული ზრდის ფასს ატარებს. საგანგებო რეზერვი და ახლო მიზნის თანხა ლიკვიდური უნდა დარჩეს; გრძელვადიანი ზედმეტი კაპიტალი კი დივერსიფიცირებულად შეიძლება იმუშაოს. ეს საინვესტიციო მოწოდება არ არის: სწორი წილი დამოკიდებულია ვადაზე, რისკზე და მომავალ საჭიროებაზე.