Bank of America-ს სტრატეგი ნაღდ ფულში დარჩენის რისკზე საუბრობს

BofA Securities-ის აშშ-ის აქციებისა და რაოდენობრივი სტრატეგიის ხელმძღვანელი სავიტა სუბრამანიანი ინვესტორებს აფრთხილებს, რომ ნაღდ ფულში დიდი ხნით დარჩენას თავისი ფასი აქვს. მისი მთავარი არგუმენტია, რომ ინფლაციის გათვალისწინების შემდეგ ფულზე მიღებული რეალური შემოსავალი შეიძლება მცირე იყოს, მაშინ როცა ბაზრის სხვა ნაწილები უფრო მაღალ გრძელვადიან უკუგებას სთავაზობს.

რეალური უკუგება არის ის, რაც შემოსავალს ინფლაციის გამოკლების შემდეგ რჩება. მაგალითად, თუ დანაზოგი 4%-ს გამოიმუშავებს, მაგრამ ფასები 3%-ით იზრდება, მსყიდველუნარიანობის რეალური ზრდა მხოლოდ დაახლოებით 1%-ია. ეს განმარტება მნიშვნელოვანია, რადგან ანგარიშზე თანხის ნომინალური მატება ყოველთვის არ ნიშნავს, რომ ადამიანი რეალურად უფრო მეტის ყიდვას შეძლებს.

სუბრამანიანის შეფასება არ ნიშნავს, რომ ყველა ინვესტორმა ნაღდი ფული დაუყოვნებლივ აქციებში უნდა გადაიტანოს. ყოველდღიური ხარჯების, საგანგებო შემთხვევისა და ახლო მომავალში დაგეგმილი შენაძენებისთვის ლიკვიდური რეზერვი აუცილებელია. გაფრთხილება უფრო იმ ზედმეტ თანხას ეხება, რომელსაც ადამიანი წლების განმავლობაში მხოლოდ უსაფრთხოების განცდის გამო ინახავს და ზრდის შესაძლებლობას კარგავს.

ნაღდი ფულის კიდევ ერთი დანაკარგი გამოუყენებელი შესაძლებლობაა. ბაზრის ზრდის საუკეთესო დღეები ხშირად მოულოდნელად მოდის და სრულად გასვლის შემდეგ სწორი დაბრუნების დროის პოვნა რთულია. მეორე მხრივ, აქცია მოკლე პერიოდში მკვეთრად შეიძლება დაეცეს. ამიტომ თანხა ნაღდ ფულსა და სხვა აქტივებს შორის მიზნისა და ვადის მიხედვით უნდა განაწილდეს.

შედარებით დაბალ ფასად შეფასებული კომპანიის აქცია ყოველთვის ხელსაყრელი არ არის. ზოგი ბიზნესი იმიტომ არის იაფი, რომ მისი მოგება მართლაც უარესდება. ინვესტორმა უნდა შეამოწმოს ფულადი ნაკადი, ვალი, კონკურენტული პოზიცია და ის, დროებითია პრობლემა თუ ბიზნესმოდელი მუდმივად სუსტდება. მხოლოდ სექტორის სახელწოდება საკმარისი არ არის.

მოკლე შეჯამება: BofA-ს შეფასებით, ნაღდი ფულის დიდი ხნით შენარჩუნებამ ინფლაციის გამო მსყიდველუნარიანობა შეიძლება შეამციროს და ინვესტორს ბაზრის ზრდის შესაძლებლობა დააკარგვინოს. საგანგებო რეზერვი და ახლო მიზნისთვის განკუთვნილი თანხა ხელმისაწვდომი უნდა დარჩეს, ხოლო გრძელვადიანი კაპიტალის განაწილება ადამიანის ვადაზე, რისკის მისაღებ დონესა და მომავალ საჭიროებებზეა დამოკიდებული.