G20-ის 19 წევრი სავაჭრო დისბალანსის შემცირებას მხარს უჭერს. ჩინეთი სხვა წევრების შეთანხმებულ ტექსტს არ შეუერთდა

G20-ის ფინანსთა მინისტრებისა და ცენტრალური ბანკების ხელმძღვანელთა შეხვედრაზე 19 წევრმა მხარი დაუჭირა ზომებს, რომლებიც გადაჭარბებული სავაჭრო დისბალანსისა და ექსპორტზე ზედმეტი დამოკიდებულების შემცირებას ისახავს მიზნად. ჩინეთი შესაბამის პუნქტებს არ დაეთანხმა, ამიტომ შეხვედრა საერთო კომუნიკეს ნაცვლად აშშ-ის, როგორც მასპინძლის, თავმჯდომარის განცხადებით დასრულდა.

განცხადებაში წერია, რომ მუდმივმა და დიდმა საგარეო პროფიციტმა სხვა ქვეყნებში წარმოება და მიწოდების ჯაჭვები შეიძლება დააზიანოს. პროფიციტის მქონე ქვეყნებს მოუწოდებენ, შეამცირონ არასაბაზრო პრაქტიკა, რომელიც შიდა მოხმარებას ზღუდავს და ზრდას ექსპორტზე ზედმეტად ამყარებს. დეფიციტის მქონე ქვეყნებისთვის რეკომენდაცია შიდა დანაზოგის მხარდაჭერასა და ბიუჯეტის გამყარებას მოიცავს.

აშშ-ის ფინანსთა მინისტრმა სკოტ ბესენტმა შეხვედრის შემდეგ თქვა, რომ 19-ვე მხარდამჭერი წევრი იაფი ექსპორტის უწყვეტ ნაკადს არამდგრადად მიიჩნევს. ტექსტში ჩინეთი სახელით არ არის მოხსენიებული, თუმცა შენიშვნაში პირდაპირ წერია, რომ ქვეყანამ გლობალური ზრდის, დისბალანსის, საერთაშორისო სავალუტო ფონდის ზედამხედველობისა და ვალის შესახებ ოთხ პუნქტს მხარი არ დაუჭირა.

შეთანხმებული ნაწილი ასევე მოუწოდებს ქვეყნებს, თავი აარიდონ არასაჭირო საექსპორტო შეზღუდვებს და ენერგიის, საკვების, სასუქისა და კრიტიკული მინერალების მიწოდების ჯაჭვები შეუფერხებლად ამუშაონ. ეს ორი მოთხოვნა ერთმანეთის შემავსებელია: ჯგუფი ერთდროულად ეწინააღმდეგება ბაზრის დამახინჯებელ სუბსიდიებსა და ისეთ შეზღუდვებს, რომლებიც აუცილებელი საქონლის საერთაშორისო მიწოდებას აფერხებს.

დოკუმენტი სამართლებრივად სავალდებულო არ არის და კონკრეტულ ტარიფს, ზომას ან ვადას არ განსაზღვრავს. მისი მნიშვნელობა ისაა, რომ 19-მა წევრმა სავაჭრო დისბალანსის შესახებ საერთო პოლიტიკური პოზიცია დააფიქსირა. ბიზნესისთვის დაუყოვნებლივ არაფერი იცვლება, თუმცა კომპანიებს მოუწევთ დააკვირდნენ, მოჰყვება თუ არა განცხადებას ცალკეული ქვეყნების კონკრეტული ზომები.

მოკლე შეჯამება: G20-ის 19 წევრი გადაჭარბებული პროფიციტისა და ექსპორტზე დამოკიდებულების შემცირებას მხარს უჭერს, ჩინეთი კი შესაბამის ტექსტს არ შეუერთდა. განცხადება დაუყოვნებლივ ახალ სავაჭრო წესს არ ქმნის, მაგრამ სამომავლო პოლიტიკის მიმართულებას აჩვენებს; მთავარი გაურკვევლობაა, გადაიქცევა თუ არა პოლიტიკური თანხმობა შეთანხმებულ პრაქტიკულ ზომებად.