Science Museum-მა BP-ს კარი დაუხურა — სპონსორობა უკვე რეპუტაციული რისკია

ლონდონის Science Museum-მა BP-სთან მრავალწლიანი პარტნიორობა დაასრულა. გადაწყვეტილება აჩვენებს, რომ კულტურული სპონსორობა კომპანიისთვის მხოლოდ ლოგოს განთავსება აღარ არის — პარტნიორის გარემოსდაცვითი რეპუტაცია თავად ინსტიტუტის ნდობასაც ეხება.

მუზეუმისთვის კორპორაციული დაფინანსება გამოფენას, განათლებასა და ხელმისაწვდომობას ეხმარება. სანაცვლოდ კომპანია საზოგადოებრივ ავტორიტეტთან ასოცირდება. კრიტიკოსები ამას „რეპუტაციის გათეთრებად“ მიიჩნევენ, როცა სპონსორის ძირითადი საქმიანობა ინსტიტუტის გზავნილს ეწინააღმდეგება.

პარტნიორობის შეწყვეტას ხარჯიც აქვს. მუზეუმმა დაკარგული თანხა ბილეთით, სხვა სპონსორით ან სახელმწიფო მხარდაჭერით უნდა ჩაანაცვლოს. თუ შემცვლელი არ არსებობს, ეთიკურ გადაწყვეტილებას პროგრამის შეკვეცა შეიძლება მოჰყვეს.

BP-სთვის შედეგი ერთ კონტრაქტზე მეტია: კულტურულ ინსტიტუტებზე წვდომის შემცირება საზოგადოების დამოკიდებულების ცვლილებას აჩვენებს. კომპანიამ კლიმატური დაპირება რეალური კაპიტალის განაწილებით უნდა დაამტკიცოს, რადგან რეკლამა ოპერაციულ მონაცემს ვეღარ გადაფარავს.

მომავალი პარტნიორობისთვის ორივე მხარეს წინასწარ გაწერილი კრიტერიუმი სჭირდება — რა ქცევა შეესაბამება ღირებულებებს და რა გარემოებაში წყდება ხელშეკრულება. ასე გადაწყვეტილება ერთჯერადი კამპანიის ზეწოლაზე ნაკლებად იქნება დამოკიდებული.

ფინანსური გამჭვირვალობაც საჭიროა. საზოგადოებამ უნდა იცოდეს, დაფინანსების რა წილი მოდიოდა BP-ზე, რომელ პროგრამას ხმარდებოდა და რით ჩანაცვლდება. ეს აჩვენებს, არის გადაწყვეტილება მხოლოდ სიმბოლური თუ მუზეუმმა მისი რეალური ბიუჯეტური შედეგიც გაითვალისწინა.

ახალი სპონსორის შერჩევისას სრულყოფილი კომპანია თითქმის არ არსებობს. კრიტერიუმი უნდა იყოს საქმიანობის შესაბამისობა, გაუმჯობესების გაზომვადი გეგმა და მუზეუმის შინაარსზე გავლენის აკრძალვა. ფულის მიმღებმა სამეცნიერო დამოუკიდებლობა ხელშეკრულებით უნდა დაიცვას.

მუზეუმმა საზოგადოებას ასევე უნდა აუხსნას, დასრულდა თუ არა მხოლოდ ერთი ხელშეკრულება თუ შეიცვალა სპონსორობის საერთო პოლიტიკა. ერთჯერადი გადაწყვეტილება ნაკლებად დამაჯერებელია, თუ იგივე რისკის მქონე სხვა პარტნიორზე განსხვავებული სტანდარტი გავრცელდება.

მოკლე შეჯამება: Science Museum-ისა და BP-ის დაშორება აჩვენებს, რომ სპონსორის რეპუტაცია კულტურული ინსტიტუტის ნდობის ნაწილია. ეთიკურ არჩევანს დაკარგული დაფინანსების რეალური გეგმაც უნდა ახლდეს. მომავალში საჯარო კრიტერიუმი, თანხის გამჟღავნება და შინაარსობრივი დამოუკიდებლობა პარტნიორობას კამპანიის ზეწოლისგან უფრო დაცულსა და ანგარიშვალდებულს გახდის.