ბრიტანეთში საგადასახადო ცვლილების წინ კერძო კაპიტალის ფონდების მენეჯერებმა £5.4 მილიარდი მიიღეს

ბრიტანეთში კერძო კაპიტალის მენეჯერებისთვის მოგებიდან გადასაცემი წილის დაბეგვრის ცვლილება ინდუსტრიასა და მთავრობას შორის დავის მიზეზად რჩება. საკითხი ეხება არა ფონდის მიერ ჩადებულ მთლიან ფულს, არამედ მოგების იმ ნაწილს, რომელსაც მენეჯერი წარმატებული ინვესტიციისთვის იღებს.

კერძო კაპიტალის ფონდი ინვესტორების ფულით კომპანიებს ყიდულობს, მათ განვითარებას ცდილობს და მოგვიანებით ყიდის. მენეჯერი იღებს მართვის საფასურს და, გარკვეული მინიმალური მოგების მიღწევის შემდეგ, დამატებით წილს, რომელსაც ინგლისურად carried interest ეწოდება. კამათი იმაზეა, ეს შემოსავალი კაპიტალის მოგებად დაიბეგროს თუ ჩვეულებრივ სამუშაო ანაზღაურებასავით.

დაბალი განაკვეთის მხარდამჭერები ამბობენ, რომ მენეჯერი წლების განმავლობაში იღებს რისკს, მისი შედეგი გარანტირებული არ არის და კონკურენტულ ბაზარზე მაღალი გადასახადი ლონდონიდან ტალანტსა და ფონდებს გაიყვანს. ოპონენტები პასუხობენ, რომ დიდი ჯილდო ძირითადად პროფესიული საქმიანობიდან მოდის და ხელფასზე ნაკლები გადასახადი უსამართლოა.

მთავრობას ორი მიზნის დაბალანსება უწევს: მეტი საგადასახადო შემოსავალი და ფინანსური სექტორის კონკურენტუნარიანობა. წესის შეცვლა მხოლოდ განაკვეთი არ არის; მნიშვნელობა აქვს გარდამავალ პერიოდს, მენეჯერის საკუთარ ინვესტიციას და იმასაც, სად სრულდება რეალურად ფონდის მართვა.

ბიზნესზე გავლენა შეიძლება დაფინანსების ფასშიც გამოჩნდეს. თუ ფონდები ლონდონში ნაკლებ ახალ კაპიტალს მოიზიდავენ, კერძო კომპანიებისთვის შესაძლო მყიდველებისა და ინვესტორების რაოდენობა შემცირდება. თუ ცვლილება ზომიერი და წინასწარ გასაგები იქნება, ინდუსტრიას ადაპტაციის მეტი შანსი ექნება.

საბოლოო შედეგი მხოლოდ იმით არ უნდა შეფასდეს, რამდენ გადასახადს გადაიხდის ერთი მენეჯერი. მთავარი საზომებია ბიუჯეტში რეალურად შესული თანხა, ბრიტანეთში დარჩენილი საინვესტიციო საქმიანობა და ის, გახდება თუ არა სისტემა საზოგადოებისთვის უფრო გასაგები და თანაბარი.

მოკლე შეჯამება: დავის არსია, წარმატებული ინვესტიციისთვის ფონდის მენეჯერის მიერ მიღებული დიდი წილი კაპიტალის მოგებაა თუ სამუშაო ანაზღაურება. ბრიტანეთის ახალი წესი წინასწარ გასაგები, რთულად ასარიდებელი და საერთაშორისო კონკურენციის გათვალისწინებით სამართლიანი უნდა იყოს. შედეგი რეალური საგადასახადო შემოსავლითა და ქვეყანაში დარჩენილი საინვესტიციო საქმიანობით უნდა შეფასდეს და არა მხოლოდ ნომინალური განაკვეთით.