ჩინეთი შენელებული ზრდის მიუხედავად საბიუჯეტო პოლიტიკას ამკაცრებს

ჩინეთის ეკონომიკის შენელების მიუხედავად, ხელისუფლების საბიუჯეტო ნაბიჯები მოსალოდნელზე მკაცრი ჩანს. ეს წინააღმდეგობა მნიშვნელოვანია: როცა ოჯახები და კომპანიები ფრთხილად ხარჯავენ, მთავრობის ნაკლებმა მხარდაჭერამ საერთო მოთხოვნა კიდევ უფრო შეიძლება შეამციროს.

საბიუჯეტო პოლიტიკა მთავრობის გადასახადებსა და ხარჯვას ნიშნავს. ეკონომიკის სისუსტისას სახელმწიფო ხშირად ინფრასტრუქტურაში, სოციალური დახმარებაში ან ადგილობრივი ხელისუფლების დაფინანსებაში მეტ ფულს უშვებს. მიზანია კერძო სექტორის შემცირებული მოთხოვნის დროებით ჩანაცვლება.

ჩინეთის პრობლემა ისაა, რომ წინა სტიმულის დიდი ნაწილი უძრავ ქონებასა და ინფრასტრუქტურაზე მოდიოდა. ამან ზრდა დააჩქარა, მაგრამ ადგილობრივ მთავრობებსა და დეველოპერებს დიდი ვალი დაუტოვა. ახლა ახალი მშენებლობით ძველი მოდელის გამეორება ფინანსურ რისკს ზრდის.

უფრო მიზნობრივი მხარდაჭერა შეიძლება ოჯახების მოხმარებას, ჯანდაცვას, პენსიასა და უმუშევრობის დაცვას შეეხოს. როცა ადამიანს ნაკლები ეშინია მოულოდნელი ხარჯის, შემოსავლის უფრო დიდ ნაწილს ხარჯავს. ეს ეკონომიკას მხოლოდ ქარხნისა და გზის მშენებლობაზე ნაკლებ დამოკიდებულს ხდის.

ჩინეთის გადაწყვეტილება გლობალურ ბიზნესზეც მოქმედებს. სუსტი შიდა მოთხოვნა ამცირებს ნედლეულის, მანქანებისა და უცხოური ბრენდების გაყიდვებს, ხოლო ჭარბი წარმოება კომპანიებს ექსპორტის გაზრდისკენ უბიძგებს და სავაჭრო დაძაბულობას აძლიერებს.

მთავარი კითხვა ხარჯის უბრალო გაზრდა კი არა, მისი მიმართულებაა. თუ მხარდაჭერა ოჯახებსა და პროდუქტიულ სექტორებში გადავა, ზრდა შეიძლება უფრო მდგრადი გახდეს; თუ კვლავ ვალზე დაფუძნებულ მშენებლობას დაეყრდნობა, დროებითი გაუმჯობესება მომავალ პრობლემას გაადიდებს.

ადგილობრივი მთავრობების მდგომარეობა განსაკუთრებით მნიშვნელოვანია, რადგან ისინი მიწის გაყიდვიდან მიღებულ შემოსავალზე იყვნენ დამოკიდებული. უძრავი ქონების სისუსტემ ეს წყარო შეამცირა, ვალის მომსახურება კი დარჩა. ცენტრალური მხარდაჭერის გარეშე მათ ახალი ხარჯის დაფინანსება უჭირთ და ზოგჯერ უკვე დაწყებულ პროექტსაც აყოვნებენ.

მოკლე შეჯამება: ჩინეთის მკაცრი საბიუჯეტო მიმართულება ვალის რისკს აკონტროლებს, მაგრამ სუსტი მოთხოვნის პერიოდში ზრდასაც ამუხრუჭებს. საუკეთესო პასუხი ძველი სამშენებლო ბუმის გამეორება არ არის. ოჯახების დაცვა, ადგილობრივი ვალის გამჭვირვალე მოგვარება და პროდუქტიულ სექტორებში მიზნობრივი ინვესტიცია მოხმარებასა და ნდობას უფრო მდგრადად აღადგენს.